Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

το λίγο, το αρκετό, το παν

και τραγούδησα


το τραγούδι του 'Απειρου μέσα


σ' ένα σφραγισμένο πηγάδι.


Ας σκορπίσει η φύση πάνω στο πυρωμένο κρανίο μου


τον ήλιο της, τη βροχή της,


 τον άνεμο που αγγίζει τα μαλλιά μου

και τα υπόλοιπα καλώς να έρθουν, σαν είναι η ώρα τους 

αρκεί στο μεταξύ τον λίγο χρόνο που διαθέτουμε
 να τον έχουμε ζήσει

-κομμάτι του κειμένου, είναι παραφθορά του  Πεσσόα-