WELCOME TO GREECE, MISTER BROWN!

Παρακαλώ, τον ήχο δυνατά!

ΑΠΟ ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ Σ ΕΝΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΠΟ ΠΟΛΤΟ

.

Αυτός ο κύριος λοιπόν ο θάνατος

....................Εξήμιση το πρωϊ

Μ' ένα μαύρο καπέλο δίχως όμως κεφάλι

...................Από χιλιάδες έτη φωτός μακριά

Σέρνοντας τη φωνή μου και φεύγοντας

Πίσω από μια μάσκα που ξέφτισε

...................Όπως ξέφτισε η ζωή

Μ΄ένα βραχνό ραδιόφωνο

...................Εξήμιση το πρωϊ

Κι έναν σπήκερ μετέωρο στο μετεωρολογιακό δελτίο του άδειου

.

..

Αλέξης Τραϊανός

Cancerpoems, από

To χτικιό στον καθρέφτη

.

ΜΠΑΡΜΠΕΡΗΔΕΣ

Υπαίθριοι μπαρμπέρηδες (H. G. Dwight, "Saloniki",
The National Geographic Magazine, τ.ΧΧΧ,3, 1916, σ.231)


Ο σιωπηλός

Δεν δύναμαι να κατηγορήσω τον κουρέα
μου ότι εκληρονόμησε το ελάττωμα των αρχαίων
ομοτέχνων του. Ποτέ δεν ευρέθηκα εις την ανάγκην,
εις ην ο αρχαίος εκείνος, όστις ερωτηθείς παρά του
κουρέως "Πώς σε κείρω;" απήντησε "Σιωπών".
Ποτέ δεν μου ανέπτυξε τας ιδέας του περί διοργανώσεως
του στρατού μας ή τας γνώμας του περί του γλωσσικού
ζητήματος. Εξ εναντίας αυτός αναγκάζεται να μου
συμβουλεύει σιωπήν δια να μη με κόψει με το ξυράφι του.
"Προσέξετε, μη μιλάτε να μην κοπείτε!"
Αυτό δε και το "με τις υγείες σας", με το οποίον τελειώνει
το ξύρισμα, είναι αι μόναι λέξεις τας οποίας ακούω από
το στόμα του.
...
Αλλ' η ολιγολογία του κουρέως μου, ενώ αφ' ενός με
ευχαρίστει, εξάλλου μ' επείσμωνε και μ' εσκανδάλιζε.
Μου εφαίνετο τρόπον τινά ασέβεια προς τα παραδόσεις
του επαγγέλματος και διέψευδε την ιδέαν την οποία είχα
περί των κουρέων κατά τρόπον τόσον απρόοπτον, ώστε
να μου φαίνεται ως προσβολή προσωπική. Αυτός, όχι μόνον
φλύαρος δεν ήτο, αλλά και δεν υπέφερε τας ομιλίας των
άλλων.
Δια τούτο ανέστρεψα τους όρους. Εφλυάρουν εγώ ο πελάτης,
προσπαθών να εξερεθίσω την σιωπηλήν του απάθειαν και
εκδικούμενος συγχρόνως δι' όσα έχει υποφέρει απ' αιώνων
το γενειοφόρον γένος των ανθρώπων από την πολυλογίαν
των κουρέων. Αλλ' εις τας ερωτήσεις μου απήντα με ξηρά
μονοσύλλαβα και οσάκις τον ηνάγκαζα να ειπεί περισσότερα,
μου επέβαλλε σιωπήν με την απειλήν του ξυραφιού.
"Μη μιλάτε, σας είπα, να μη σας κόψει το ξυράφι".
Υποθέτω δε ότι σκοπίμως μ' έκοπτεν ενίοτε, δια να ενισχύσει
και δια του παραδείγματος τους λόγους του.
...

Απόσπασμα από το διήγημα του
Ιωάννη Κονδυλάκη
Ο Σιωπηλός

από το Ο Μαύρος Γάτος
και άλλα διηγήματα
εκδ. Στιγμή

THE CONSTANT DANCE OF BEING

*Φωτογραφία του Πάνου Δενδρινού
από την έκθεση «Φωκογένεια» της MOm.

Χορεύουν!

LES YEUX NOIRS

Χορεύετε!

ΝΤΟΥΕΤΟ

-τα τριζόνια σήμερα τρελλάθηκαν

-ξεκλείδωσαν όλα τα μυστικά

-όποιος φοβήθηκε το έχασε
της ομορφιάς το υφάδι

-δεν ξέρω τι άνεμος φυσά



Ξεκίνησε ήσυχη βροχή

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΤΙΝΑ

Rothko Mark, 1903-1970

[ Πολύ φοβάμαι πως ξημέρωσε
……….αγαπητοί κύριοι.]

56. Ραγκόζιν, πού είναι η Ναστάζια Φιλίποβ-
να; Να το σκεφτούμε. Νά ένα καλό ερώτημα, μά
την αλήθεια (ποια αλήθεια π ι α ; ) Ιδού κι η
απόληξη της διαδρομής: ο άγγελος (περίπου) και
ο δαίμονας (περίπου) θα πλαγιάσουν πλάι στη
δολοφονημένη – και ολάκερος ο θαυμαστός και-
νούργιος κόσμος αποστρέφει το κεφάλι. Το πτώ-
μα θα μυρίσει – γιατί ο άνθρωπος σαπίζει. Τίπο-
τε περισσότερο. Η τρέλλα είναι η μεγάλη ανθρώ-
πινη απόληξη. Ο Ντοστογιέφσκι είναι μονάχα η
ανθρωπιά της τρέλας, η ανθρωπιά του φόνου, η
ανθρωπιά του να βλέπεις τον κόσμο με γυμνά
μάτια.

57. Η νύχτα αυξάνεται. Είμαστε πλασμένοι
για την αγάπη. Διαβάζω τις μαρτυρίες από τα
δίδυμα του Μέγκελε – τα παιδιά στα οποία ο
Μέγκελε έκανε ευγονικά πειράματα. Ο Μέγκελε
μας αγαπούσε- τον είχαμε για πατέρα μας. Η
Κόλαση είναι μια θρησκευτική εφεύρεση – οι αν-
θρωποι καίγονται από τους ανθρώπους, μόνο από
τους ανθρώπους. Εντωμεταξύ η αγάπη.

58. Η αγάπη στο στομάχι της Κόλασης. Μια
αστραπή στο δόντι του σκύλου. Μια αστραπή
στο δόντι του ήσκιου (που κάποτε ή τ α ν ο
σκύλος). Να ξαναδιαβάζεις τα βιβλία μέχρι το
τέλος. Να πεθάνεις με τα μάτια ανοιχτά. Κι όταν
σου τα κλείνουν, συντονισμένοι στην εθιμοτυπία,
αυτά να μένουν κοκαλωμένα. Σαν τα μάτια του
έφηβου κούρου, που τα έφαγαν τα ψάρια στο
βυθό.

[Μισή ανάσα να αργούσε θα’ χαμε
…………….φιληθεί.]


Θανάσης Τριαρίδης
Φιοντορ Ντοστογιέφσκι
Τα γυμνά μάτια
ή το πώς να ζει κανείς με τον μπαλτά
εκδ. Σαιξπηρικον

ΘΥΕΛΛΑ

.
όταν βρίσκεις το κέντρο σου
φυσούν όλοι οι άνεμοι μαζί
οι λέξεις ξεπεζεύουν
.
μετά δυο στίχοι από το Σάλπισμα
του αγαπημένου Ξυλούρη:
και μια νύχτα η θύελλα που κρύβεις εντός σου
θα σ΄έβρει σα φύλλο ξερό που το σέρνει

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

henri michaux

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

Άλογα Περήφανα Επιθυμίες

Άλογα περήφανα
οι επιθυμίες μου
γονάτισαν κάθισαν χάμω

η πόλη όλη βάφτηκε στο σκοτάδι

μόνο τρείς άνθρωποι περπάτησαν

ο ένας πήγε να βρει το Θεό
ο άλλος πήγε να βρει το Διάβολο
κι ο τρίτος πήγε να βρει το Κενό

('Εκτοτε,1996)

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

paul klee

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

Η κλοπή του φαντάσματος

Το φάντασμά μου τώρα αναζητώ

κλεμμένο απ΄το σκελετό μου
το φάντασμα που πέταγε με τ΄ασημένια του φτερά
γέμιζε τη φωνή μου αίμα
έσερνε λίμνες
μαγνήτιζε πουλιά
αυτό το φάντασμα εγώ
κλεμμένο απ' το δικό μου σκελετό
αναζητώ
μέσα σε λίμνες που δεν έχω ξαναδεί
και στων πουλιών το δέρμα
σα μαύρο σπίρτο διπλωμένο
καμένο
τελειωμένο
αναζητώ
το φάντασμά μου το δικό μου σκελετό
δίχως το γέλιο
με το γέλιο
τελειωμένο
με τη φωνή που πάει τώρα να χαθεί
εγώ το φάντασμά μου εγώ
ο κλέφτης
το σπίρτο το καμένο
φωνάζει ο σκελετός μου
-Ζήτω!
θέλει το φάντασμά του

Αναζητώ

(Σφραγίδα ή

η όγδοη σελήνη)

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

Μiro Joan

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

Κορίτσι

Μητέρα
κορίτσι λυπημένο
χαρούμενο στον τάφο
με το γαλάζιο φόρεμα
να πέφτεις

σκύλε μ' αγκάθια
με το γαλάζιο φόρεμα
καθαρό δίχως αίμα
δίχως του ήλιου την κακή κραυγή
σκύλε με κόκκινα αγκάθια
στο μαύρο περιβόλι το νεκρό
να πέφτεις

μαύρο μάτι
της ζυγαριάς

βαριά η ζυγαριά
από τη φλόγα
κι' απ' το γαλάζιο φόρεμα

να πέφτεις


Σφραγίδα
ή η όγδοη σελήνη,1964.

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

egon schiele

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

Ορυχείο

....

Σου γράφω γεμάτη τρόμο μέσα από μια στοά

..................................................νυχτερινή
φωτισμένη από μια ελάχιστη λάμπα σα δαχτυλήθρα

ένα βαγόνι περνάει από πάνω μου προσεχτικά

ψάχνει τις αποστάσεις του μη με χτυπήσει

εγώ πάλι άλλοτε κάνω πως κοιμάμαι άλλοτε

πως μαντάρω ένα ζευγάρι κάλτσες παλιές

γιατί έχουν όλα γύρω μου παράξενα παλιώσει

.....

Στο σπίτι

χτες

καθώς άνοιξα τη ντουλάπα έσβησε γίνηκε

σκόνη μ΄όλα τα ρούχα της μαζί

τα πιάτα σπάνουν μόλις κανείς τα΄αγγίξει

φοβάμαι κι΄έχω κρύψεςι τα πηρούνια και τα

....................................................μαχαίρια

τα μαλλιά μου έχουν γίνει κάτι σα στουπί

το στόμα μου άσπρισε και με πονάει

τα χέρια μου είναι πέτρινα

τα πόδια μου είναι ξύλινα

με τριγυρίζουν κλαίγοντας τρία μικρά παιδιά

δεν ξέρω πως γίνηκε και με φωνάζουν μ ά ν α

Θέλησα να σου γράψω για τις παλιές μας τις χαρές

όμως έχω ξεχάσει να γράφω για πράγματα

...............................................χαρούμενα

Να με θυμάσαι

(Παραλογαίς, 1948)

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

Rene Magritte..

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

Κόλαση

Έβγαινε

ένα ζεστό σκοτάδι

κι αυτός

είχε ξεχάσει το κεφάλι

που επίμονα

αρνιότανε

τα δόντια

τώρα

βασίλευε

ο τρελός

ένα μπαμπάκι

και η πίσσα

(Τα στίγματα, 1962)

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

Rene Magritte, toujours

....................................................................

Ένας διαδικτυακός διάλογος με τον κενό τίτλο

...................................................................

ΜΕΝΕΛΑΟΣ

Μην το φοβάστε το φεγγάρι με το σίδερο

είπε το πορτοκάλι το σπασμένο μέσα μου

μην τον φοβάστε τον ήλιο τον σκοτεινιασμένο

τα ρημαγμένα φέρετρα

τη μάνα της βροχής με τα βγαλμένα μάτια

μην τις φοβάστε τις μαύρες τις φτερούγες

...............................................του πουλιού

..............................................μες στο κεφάλι σας

στον ύπνο

και ξάφνου αρχίζει

να τις τινάζει λυσσασμένα

και ξυπνάτε

Κοιτάξτε τον Ισίδωρο ψηλά πως λάμπει!

Πώς κατεβαίνει με σκοινί απο το άστρο

Μενέλαο άρρωστο, τονέ φωνάζουν κάτω.

..

.

(εκτοπλάσματα)

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΑΧΤΟΥΡΗ

Επειδή οι λέξεις σήμερα μαζί μου δεν συνεργάζονται
-μπορεί να φταίει η σοροκάδα
με τους νοτιάδες ενίοτε παθαίνω γλωσσοδέτη-
κι επειδή άλλοι άνεμοι ευτυχώς φυσούν στο παρίσι..
παρακαλώ πριν ξεκινήσετε την ανάγνωση
πηγαίνετε μια βόλτα στον
κενό τίτλο

..
Μίλτος Σαχτούρης, 1919-2005

Συμπέρασμα

Η γάτα ήρθε σα φωνή από έναν ορίζοντα φο-
........................................................βισμένο

έβρεχε και πρησμένα όνειρα βογγούσαν οληνύχτα
το πρωϊ ο άνθρωπος .. πλύθηκε.. και .. ξυρίστηκε
.......................................................όπως πάντα
και γύρω του χτυπούσαν τα σφυριά όπως πάντα
στο δρόμο καθώς έβγαινε απάντησε μιαν αγία
ντυμένη στα βυσσινιά
είχε πεθάνει στον τροχό πριν από
........................................εκαντοντάδες χρόνια
ο γαλατάς τον είδε και τον χαιρέτησε
έπειτα τον χαιρέτησε ο ταχυδρόμος
κι ύστερα τι ν΄απόγινε αυτός ο άνθρωπος
τα ρούχα του κυκλοφόρησαν σ΄εφημερίδες
το ένα του μάτι το κρατούσε κι έπαιζε
ένα μικρό κορίτσι
μαύρα αυτοκίνητα μεταφέραν τα κομμένα

μέλη του

και η καρδιά του αερόστατο γελούσε στο κενό


Τα φάσματα ή
η χαρά στον άλλο δρόμο
(1958)

ALSO SPRACH BUTT (2)

o butt, γλυπτό του Γκρας


ΜΕ ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ

Mε ήθελε απλώς μαδημένο

Πούπουλα -γράφω

για γλάρους που τσακώνονται,

κι ενάντια στο χρόνο.

Ή πώς καταφέρνει ένας νεαρός με την ανάσα του

να περάσει το πούπουλο πάνω από το φράχτη,

στο πουθενά.

Χνούδι, είναι ο ύπνος και οι χήνες με το κιλό.
Όπου κρεββάτι και το βάρος του.

Την ώρα που μαδούσε ανάμεσα στα στρογγυλά της γόνατα,

και τα φτερά, έτσι όπως είναι γραμμένο, πετούσαν στον αέρα,

η επίσημη εξουσία κοιμόταν σε πουπουλένια στρώματα.

Πουλιά για ποιον;

Εγώ πάντως φύσαγα, κράταγα τον αέρα.

Έτσι μεταφράζεται η πίστη:

αμφιβολία και πούπουλα.

Τώρα πρόσφατα βρήκα φτερά,

και τα΄κοψα στα μέτρα μου.

Πρώτα καλόγεροι, δημοτικοί γραφιάδες αργότερα,

και σήμερα πρακτικογράφοι κρατάν το ψέμα εν ροή.

Γκύντερ Γκρας Ο ΜΠΟΥΤ ΤΟ ΨΑΡΙ

μετάφραση θ. Κοκκορογιάννης

εκδ. Οδυσσέας

ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΦΥΤΩΝ

Ζούνε στην Κρήτη κάτι πλατάνια υπεραιωνόβια
Κάποιο περασμένο φθινόπωρο καθόμουν ώρες μόνη
και τ' αφουγραζόμουν
Την ίδια εποχή διάβαζα την ιστορία του νησιού
ρωμαίοι άραβες-σαρακηνοί βενετσιάνοι βυζαντινοί

οθωμανοί έλληνες
γλώσσες θρησκείες έθιμα πολιτισμοί
πήγαν ήρθαν

κατέκτησαν κατακτήθηκαν
αλληλοσπαραχτηκαν αλληλοσυμπληρώθηκαν

ξανά και ξανά και ξανά
Στο μεταξύ οι αιώνες περνούσαν τα πλατάνια συνέχιζαν

να πίνουν νερό και να ριζώνουν όλο και βαθύτερα

μέσα στο χώμα της Κρήτης
με μόνη γλώσσα τον άνεμο μόνη θρησκεία τη φωτοσύνθεση
μόνο πολιτισμό τον τρόπο που έχουνε να πλέκουν τα κλαδιά τους
σαν βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο

MOYΣΙΚΗ ΓΕΦΥΡΑ

Τον Yair Dalal μου τον έφερε στο νου, η τελευταία ανάρτηση του
τουκιθεμπλομ, (όχι τόσο το ίδιο το ποίημα όσο η ζωή και η δράση του Samih al Kasim).
Ο Yair Dalal, είναι εβραίος με καταγωγή απ' το Ιράκ.
Η μουσική του -παίζει ούτι, βιολί και τραγουδάει-
συνεχίζει την αραβική-εβραϊκή μουσική παράδοση.
Θεωρώ πως είναι από τους πιο σημαντικούς ακτιβιστές για την ειρήνη.
Επειδή, ακτιβισμός δε σημαίνει να γκρεμίζεις
ακτιβισμός σημαίνει να χτίζεις με τις επιλογές και τον τρόπο σου
τις γέφυρες που χρειάζονται για να οδηγηθούν τα πράγματα,
έστω με αργό ρυθμό αλλά με στέρεα βήματα, στο στόχο: μια ειρήνη που να μπορεί να διαρκέσει γιατί οι πληγές γιατρεύτηκαν.

ΑΠ' ΤΗ ΣΤΕΡΙΑ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ..

vincent van gogh,1853-1890, sky

στα όρη της μυουπόλεως ΙΙΙ

κοσμώ το μέτωπό
μου με

ψάρια κι' ομπρέλλες

βάζω μεσ' στα

μαλλιά μου

φωνές

φωτιάς

τα χέρια μου

γίνονται

οι σκουριασμένες

άγκυρες των

ναυαγίων

κι' ενώ απλώνεται

-βαθμηδόν-

στ' ακρογιάλι

η ερημιά

κι' η νύχτα

βλέπω να χάνωνται μακριά

-πάνω στη θάλασσα

στα βάθη του ορίζοντα-

τα τελευταία φώτα

τ ο υ

χ α μ ο ύ

από τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής

Νίκος Εγγονόπουλος

Ποιήματα, εκδ. Ίκαρος.

AΣΦΥΞΙΑ

gustave courbet, 1819-1877, autoportrait

Τι να σου κάμει ο άνθρωπος;

Δεν τού φταναν οι ανθρωπιστικές ρυθμίσεις Αλογοσκούφη

τού ρθε καπάκι το Βατοπέδι,
οι αντισημίτες μαθητές της Ρόδου,

το πόρισμα για την κατάργηση των βαρέων-ανθυγιεινών
(εφημ. Αυγή, 30/08)

και κοντεύει να πάθει εγκεφαλικό.