hay milonga de amor

break the border lines

Με αφορμή τον Ιούδα του Aερόστατου, αναδημοσιεύω την ανάρτηση που έκλεινε τον κύκλο του 2008



Carlos Bolado - B.Z. Goldberg (2001)

-----------------------------------------------------------------
Ψαλμός

Ω, τα με ρωγμές διαφυγής σύνορα των κρατών που έγιναν από
ανθρώπους!
Πόσα ταξιδεύοντα σύννεφα να πέρασαν ατιμωρητί,
πόση άμμος της ερήμου μετατοπίζεται από τη μια χώρα στην άλλη,
πόσα λιθάρια βουνών κατρακυλούν μέσα σε ξένο έδαφος με άλματα
προκλητικά!

Είναι ανάγκη ν' αναφέρω κάθε πουλί που πετάει μπροστά από τις
παραμεθόριες περιοχές
ή κατεβαίνει και κάθεται πάνω στο οδόφραγμα στη μεθόριο;
Ένας ταπεινός κοκκινολαίμης -ακίνητος, η ουρά του παραμένει στο
εξωτερικό, ενώ το ράμφος του στην πατρίδα του..

Απόσπασμα από το ποίημα Ψαλμός,
της Wislawa Szymborska
Επιλεγμένα Ποιήματα
μετάφραση Άλκης Τσελέντης
εκδ. Δωδώνη

Στα μάτια ακόμη σύννεφο

Εξαιρετικά εύστοχο δυστυχώς

και έρχονται χαπάκια μουντιάλ για να κοιμόμαστε καλύτερα τα βράδυα

Μπινελίκια σε δεκαπεντασύλλαβο

Ωϊμέ! τα κρουαζιερόπλοια, ζημιά μεγάλη τά βρε,

έρμε τουρίστα δεν θα ιδείς τις ομορφιές μας, μαύρε

Σε σταματούνε άξεστοι, προδότες, μπαχαλάκια

και δε σ αφήνουνε να πας στην Πλάκα για σουβλάκια

Κι αφού δε σου πιτρέψανε να βγεις απ΄το παπόρι

άσε δυο λόγια να σου πω για το δικό μας ζόρι

βουλή, παπάδες, μ.μ.ε., μας βάλανε στην πρίζα

πως φταίμ εμείς οι άχρηστοι για τη δική τους μίζα

κι οι ευρωπαίοι εταίροι μας που μας πουλάν φρεγάτες

στις τράπεζες, στο σύστημα, κάνουν μονάχα πλάτες

νομίζουν είμαστε αριθμοί σε λίστες και κιτάπια

κόβουν του νέου τη μπουκιά, του γέροντα τα χάπια

κι ο Γαπ, ο μέγας και τρανός, πολιτικός μ΄αρχίδια

θέλει να πάμε όλοι μας και να πουλάμε μύδια

μύδια, γαρίδες κι αχινιούς, ταβέρνα-παραλία

(κι όποιος ζητήσει ένσημα, βγαίνει στην ανεργία)

γιατί για το γιωργάκη μας που ναι αμερικανάκι

είναι πολύ σημαντικό να φας εσύ σουβλάκι

κι εμείς για να πληρώνονται του ΔουΝουΤου οι φόροι

θέλει να γίνουμε όλοι μας βαστάζοι κι αχθοφόροι

κι έχει το θράσος να μας πει ο άθλιος προδότης:

"δεν έστησες τον κώλο σου; δεν είσαι πατριώτης"

Γι αυτό τουρίστα αγαπητέ που πήγες κρουαζιέρα

βίρα τις άγκυρες ευθύς και σήκωσε παντιέρα

υ.γ. Ρε δε μας χέζει κι ο καιρός; Είναι στραβή του η ρώτα

Ηλεκτρολόγα θα γενώ, να σας αλλάζω φώτα

Η άλλη όψη της παντοδυναμίας

Το 1881 αρχίζει να λειτουργεί η πρώτη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Λονδίνου και Πόρτσμουθ. Από εκεί και πέρα η εξάπλωση του ηλεκτρισμού είναι ραγδαία. Στην Ελλάδα το ηλεκτρικό φτάνει το 1889. Ο κόσμος μέσα σε μερικά χρόνια μεταμορφώνεται. Ο ηλεκτρισμός ανοίγει το δρόμο σε μια νέα εποχή. Πράγματα που ως τότε ήταν ανέφικτα και πέρα από κάθε τολμηρή φαντασία, περνούν αρχικά στη σφαίρα του δυνατού και καταλήγουν μια γενιά αργότερα να θεωρούνται δεδομένα. Ο κόσμος αρχίζει να αλλάζει διαστάσεις. Αρχίζει να μικραίνει. Μικραίνει όλο και περισσότερο ώσπου καταλήγει να γίνει ένα μεγάλο χωριό.
Κάποτε ένα ταξίδι στο δρόμο του πιπεριού, του μεταξιού, των μπαχαρικών, διαρκούσε ως μισή ζωή και γέμιζε καθοδόν με ιστορίες. Σήμερα διαρκεί όσο μια πτήση ή όσο κάνει ένα πλοίο φορτηγό να μεταφέρει τα προϊόντα που πολύ φθηνά παρασκευάστηκαν στα εργοστάσια των "υπό ανάπτυξη" χωρών.
Ποτέ ο άνθρωπος δεν αισθάνθηκε τόσο δυνατός. Το αστείο είναι πως πότε άλλοτε δεν υπήρξε τόσο αδύναμος. Η εξάρτησή μας από την τεχνολογία έχει οδηγήσει σε δύο τινά:
Πρώτο και τραγελαφικό, το σύστημα του μεγάλου χωριού που κατασκευάσαμε είναι τόσο στενά αλληλοεξαρτώμενο από τα δεδομένα του, που αρκεί ένα ηφαίστειο να εκτοξεύει σκόνη στην Ισλανδία για να περιμένει άταφος ο πολωνός πρωθυπουργός!

Μια πεταλούδα πέταξε, πετάει.., ανοιγοκλείνει τα φτερά της μπρος στα μάτια μας
μα εμάς τα μάτια μας είναι στραμμένα αλλού, τυφλά σχεδόν αφού ξεχάσαν να εστιάζουν.

Το δεύτερο είναι η κατάσταση απόλυτης αδυναμίας να επιβιώσουμε χωρίς την τεχνολογία αφού ποτέ δεν μάθαμε πώς.
Φανταστείτε ένα ξαφνικό δεκαπενθήμερο μπλακ άουτ παγκοσμίως.
Τα κρέατα, τα ψάρια, τα τρόφιμα, σαπίζουν σε άχρηστα ψυγεία,
οι γεννήτριες των νοσοκομείων σταματούν σιγά-σιγά να λειτουργούν,
παγώνουν οι τηλεπικοινωνίες κάθε είδους,
οι παγκόσμιες αγορές δεν συναλλάσσονται,
αν δεν έχεις μετρητά την έβαψες, κανένα ΑΤΜ δεν θα σου δώσει φράγκο και η τράπεζα δεν είναι ον λάιν για να τσεκάρει τον λογαριασμό σου,
αν είναι χειμώνας το δαγκώνεις δίχως θέρμανση,
πλένεσαι με κρύο νερό και τουρτουρίζεις ή τα παρατάς και δεν πλένεσαι καθόλου,
το σπίτι γίνεται ανυπόφορο, υπολογιστής γιοκ, τηλεόραση γιοκ, τζάκι γιοκ για να πεις δυο ιστορίες πλάι στις φλόγες του,
τα κεριά και οι λάμπες πετρελαίου εξαφανίζονται από τα σουπερ μάρκετ, μαγειρεύεις σε γκαζάκι ως να εξαντληθούν τα γκαζάκια από τα ράφια, μετά το ρίχνεις στις κονσέρβες και τα πατατάκια, ως να εξαντληθούν τα πατατάκια, μετά να κάνεις τί; να ψάχνεις μέσα στο μπετόν για ρίζες;
τρομάζεις μπρος στην έλλειψη πληροφορίας, νομίζεις πως ξαφνικά σε ξέκοψαν από το λώρο που σε έτρεφε,
βρίσκεσαι σε έναν κόσμο ξένο, εχθρικό, χωρίς κανένα όπλο για να επιβιώσεις ίσα επειδή έμεινες λίγες μέρες δίχως ρεύμα. Ανήμπορος να αντιμετωπίσεις αυτό που κάθε άνθρωπος θεωρούσε δεδομένο ως τις αρχές του 20 0υ αιώνα..

Μια πεταλούδα πέταξε, πετάει.. ανοιγοκλείνει τα φτερά της μπρος στα μάτια μας..

Υπέρ κύστεως και παρτίδος

Παιδίον Δόξης Λαμπρό

Το παιχνίδι αγρίεψε απότομα

κι αυτός κατουριόταν από ώρα

κρατιότανε όμως

τη μια

του ερχόταν καλό χαρτί

μην αλλάξει το γούρι

την άλλη

τα νεύρα πολλά στο τραπέζι

μην προκαλέσει

σκάσαν και δυο μυστήριοι

κολλητοί του καφετζή

κοιτούσαν καχύποπτα

ξανά κρατιόταν

Περνούσε η ώρα

πολλά τα λεφτά

μεγάλη η αγωνία

πολύ και το σφίξιμο

χλόμιασε ξαφνικά

το στήθος του μάγκωσε

αδύνατο ν' ανασάνει

κάνει να σηκωθεί

πάρ' τον κάτω

και γύρω του λίμνη

το κατουρλιό

ήρθε ασθενοφόρο

τον πήραν

μα δεν τον προλάβανε

Όπως θα έλεγε ο παλιός χρονικογράφος:

"Ενδόξως αποθανών

υπέρ κύστεως και παρτίδος"

Αλέκος Βασιλάτος,

από τη συλλογή Ή μήπως όχι;

εκδ. Φαρφουλάς

Το ποίημα είναι από την ενότητα

Αλήθειες και ψέματα

Aίμα

1

Στάζουν οι νύχτες

στάζει ο νόμος

η ημέρα κοχλάζει

για το αίμα η λατρεία

για το αίμα η άρνηση

για το χυμένο αίμα

Προς τι

τα έκπληκτα βλέμματα

μπροστά στο φονικό

η αποστροφή

μπροστά

στα αδελφοκτόνα χέρια!

Στον αιώνα

-λησμονήσατε;

είμαστε όλοι Ατρείδες

Από την ενότητα

Τυφλός Τραγουδιστής

της ίδιας συλλογής

Το ακαριαίο της λήθης

Αν ξεχαστήκαν

δεν φταίνε οι λέξεις

αν φωτιστήκαν

κι έπειτα νύχτα

δεν φταίνε οι ριπές

οι εκρήξεις

μα εάν αθέατοι

ιερουργούν

και είναι η μορφή τους

διάσπαρτα μόρια μετάλλου

σε σχήμα πτήσης

συνθέτουν σώμα

αιθέρια γραφή

που αρμόζει

σ' αυτό το είδος μνήμης

των ξεχασμένων

Ποτέ δεν υπήρξε

λάθος αγάπη ούτε

λάθος νεκρός

Από την ενότητα

Υστερόγραφο

Διάλεξα τρία ποιήματα, επειδή τόσο το ύφος όσο και η μορφή αλλάζουν σημαντικά από ενότητα σε ενότητα.

Ο Αλέκος Βασιλάτος γεννήθηκε το 1960 στην Αθήνα. Σπούδασε και ασχολείται με τη μουσική, κυρίως ως συνθέτης και κοντραμπασίστας. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή

« Ένα τραγούδι για όσους θυμούνται – Ο χορευτής» (εκδ. Λιβάνη, 1999).

Η παρουσίαση του Αλέκου Βασιλάτου θα ήταν λειψή, θαρρώ, χωρίς μουσικό σκέλος.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι από αυτοσχέδια σύμπραξη μουσικών στο πλαίσιο της πρώτης συνάντησης ανεξάρτητων θεατρικών ομάδων.

Η ζωή μας είναι πάνω-κάτω η Πατησίων, έλεγε η Γώγου κι έμοιαζε εφιάλτης.

Όμως κανένας μαύρος στίχος δεν αντανακλά το μέγεθος της παράνοιας του σήμερα.

Τι να γράψεις σ' αυτές τις εποχές;
Κοντεύει μέσα μου να εκραγεί η σιωπή, μα είναι διάτρητες οι λέξεις.

Δεν ξέρω σε ποιους ταιριάζει καλύτερα το μοιρολόϊ, σ' αυτούς που φύγαν ή σ' εμάς,

πάνω-κάτω, πάνω-κάτω η Πατησίων

Βία Βάι
ΟΥΚ
πάνω-κάτω
πάνω-κάτω η Πατησίων

Τρίχες κατσαρές

"Σύμφωνα με την Wall Street Journal, μόνο το 2008, η παγκόσμια βιομηχανία της αποτρίχωσης κέρδισε 1,8 δισεκατομμύρια δολάρια".

1,8 δισεκατομμύρια δολάρια κέρδος από τις τρίχες. Όχι της κεφαλής, αυτές υπολογίζονται χωριστά. Σαμπουάν για την πιτυρίδα, για την τριχόπτωση, μαλακτικές κρέμες, λάδια ενδυνάμωσης, λακ, αφροί, κεριά, κομμωτήρια, βαφές, περμανάντ, αποσγουρώσεις, περούκες, μπλα-μπλα.

1,8 δισεκατομμύρια ευρώ για να ξεριζώσεις, συνήθως οδυνηρά, ένα κομμάτι του εαυτού σου. Και σαν τζάνκι να συνεχίσεις να το ξεριζώνεις επειδή επιμένει να ξαναφυτρώνει.

Παραθέτω:

Η ισοπέδωση, που μας εξομοιώνει αλλά και μας σαγηνεύει, δεν μπορεί να μετρηθεί. Δεν υπάρχει υπολογιστής ικανός να καταγράψει τα καθημερινά εγκλήματα που διαπράττει η βιομηχανία της μαζικής κουλτούρας κατά της διαφορετικότητας των ανθρώπων και του δικαιώματός τους σε μια ταυτότητα. Κι' όμως, τα καταστρεπτικά επιτεύγματά της είναι οφθαλμοφανή. Ο χρόνος σιγά σιγά αδειάζει, η ιστορία χάνεται και ο χώρος δεν αναγνωρίζει πια την εκπληκτική ποικιλία των περιοχών του...

...κοιταζόμαστε όλοι υποχρεωτικά σε έναν και μοναδικό καθρέφτη, ο οποίος αντανακλά τις αξίες της κουλτούρας της κατανάλωσης...

...στο βασίλειο της επίδειξης οφείλουμε όλοι να επιβιβαστούμε στο κρουαζιερόπλοιο της κατανάλωσης, που σκίζει τα ταραγμένα νερά της αγοράς. Η πλειοψηφία των επιβατών είναι καταδικασμένη να ναυαγήσει, αλλά τα ναύλα όσων μπορέσουν να ταξιδέψουν θα τα πληρώσουμε όλοι με το εξωτερικό χρέος.

Απόσπασμα από το Ένας Κόσμος Ανάποδα του Εντουάρντο Γκαλεάνο (εκδ. Πιρόγα)

1,8 δισεκατομμύρια δολάρια για τρίχες.

Mόνο επτά από τα 181 μέλη του ΔΝΤ έχουν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν μεγαλύτερο από το ετήσιο κέρδος της βιομηχανία αποτρίχωσης.

Τρίχες δηλαδή. Τρίχες κατσαρές χρυσάφι.

Huxley versus Orwell

Άλλο σχετικό βιβλίο με τα δύο παραπάνω. ο Αναρχικός των δύο κόσμων (The dispossessed), της Ούρσουλα Λεγκέν (εκδ Parsec).

Συνομιλία με την πέτρα

Wisława Szymborska, 1923

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας

"Είμαι εγώ, άσε με να μπω μέσα.

Θέλω να εισδύσω στο εσωτερικό σου

να κοιτάξω τριγύρω

να σε αναπνεύσω σαν τον αέρα".

"Φύγε -είπε η πέτρα-

είμαι ερμητικά κλειστή.

Ακόμα κι αν με θρυμματίσεις σε κομμάτια

θα είμαι ερμητικά κλειστή.

Ακόμα κι αν μας τρίψεις σε άμμο

δεν θα σε αφήσουμε να μπεις μέσα".

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας.

"Είμαι μόνον εγώ, άσε με να μπω μέσα.

Έχω έρθει από καθαρή περιέργεια.

Γι' αυτή τη ζωή είναι η μοναδική ευκαιρία.

Επιθυμώ να σεργιανίσω στο παλάτι σου,

ύστερα να επισκεφτώ το φύλλο και τη σταγόνα του νερού.

Δε μου μένει πολύς καιρός.

Είμαι θνητός και για τούτο θά' πρεπε να συγκινηθείς".

"Είμαι από πέτρα" λέει η πέτρα,

"και γι' αυτό πρέπει να διατηρήσω την αυστηρότητα.

Φύγε απ' εδώ.

Δεν έχω μυική κατασκευή για να γελάσω".

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας.

"Είμαι μόνον εγώ, άσε με να μπω μέσα.

Μαθαίνω ότι έχεις εντός σου μεγάλες άδειες αίθουσες

που ποτέ δεν τις είδαν, μάταια όμορφες,

σιωπηλές, δίχως απόηχο βημάτων.

Μα την αλήθεια, ούτε κι εσύ τις ξέρεις καλά".

"Μεγάλες και άδειες, είναι αληθινό", λέει η πέτρα,

"όμως δεν υπάρχει χώρος.

Όμορφες, πιθανόν, αλλά όχι για το γούστο

των δικών σου φτωχών κριτηρίων.

Μπορείς να καταφέρεις να με γνωρίσεις, αλλά δεν θα με γνωρίσεις

ποτέ απ' άκρη σ' άκρη.

Όλη μου η επιφάνεια είναι γυρισμένη προς εσένα,

'Ολο μου το εσωτερικό είναι γυρισμένο αλλού".

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας.

"Είμαι μόνον εγώ, άσε με να μπω μέσα.

Δεν ψάχνω σε σένα καταφύγιο για αιωνιότητα.

Δεν είμαι δυστυχισμένος.

Δεν είμαι άστεγος.

Ο κόσμος μου αξίζει να γυρίσω πίσω.

Θα μπω και θα βγω με άδεια χέρια.

Και για να κάνω αισθητή την παρουσία μου

θα προφέρω μόνο λέξεις και τίποτ' άλλο

που να μην εγγυάται εμπιστοσύνη".

"Δεν θα μπεις μέσα" λέει η πέτρα.

"Σου λείπει η αίσθηση της συμμετοχής.

Καμιά αίσθηση δεν καταφέρνει να την αντικαταστήσει.

Ακόμη και η πιο οξεία όραση το να γίνεις και να βλέπεις τα πάντα

δεν θα σ΄εξυπηρετήσει χωρίς την αίσθηση της συμμετοχής.

Δεν θα μπεις μέσα, πιάνεις πολύ λίγο το νόημά της,

πολύ λίγο την αρχή της, πολύ λίγο την φαντασία".

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας.

"Είμαι μόνον εγώ, άσε με να μπω.

Δεν έχω στη διάθεσή μου δυο χιλιάδες αιώνες

γι' αυτό άσε με να μπω στο σπίτι σου".

"Αν δε με πιστεύεις" λέει η πέτρα,

¨ρώτησε το φύλλο, θα σου πει το ίδιο.

Ρώτησε μια σταγόνα νερού, θα πει αυτό που είπε το φύλλο.

Τελικά ρώτησε μια τρίχα απ' το κεφάλι σου.

Ξεσπάω σε γέλιο, ναι, σε γέλιο, τρανταχτό γέλιο,

μόνο που δεν ξέρω να γελάω".

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας.

"Είμαι μόνον εγώ, άσε με να μπω μέσα".

"Δεν έχω πόρτα" λέει η πέτρα.

Wislawa Szymporska

Eπιλεγμένα ποιήματα

Μετάφραση Άλκη Τσελέντη

Εκδ. Δωδώνη.

Ομολογώ πως τo συγκεκριμένο ποιήμα θα προτιμούσα να το δω να κρέμεται στο τσαρδί του locus solus, σε δική του μετάφραση.

Γυναίκες

Α ρε PIGS,

σκεφτείτε πού κάνετε focus!
Κάποιοι μαινόμενοι στο όριο της γελοιότητας, κάποιοι υποστηρίζοντας ένα κείμενο πριν καλά-καλά το διαβάσουν και αρκετοί -ευτυχώς- με χιούμορ.
Οι συνδηλώσεις του "τίτλου τιμής" που επίσημα αποδίδεται σε όλα τα κράτη-μέλη της Μεσογείου -όχι από φυλλάδες και δημοσιογράφους- αλλά από αυτούς που κρατούν τα ηνία και παίρνουν τις αποφάσεις,
δεν είδα να απασχολούν κανέναν.
Oύτε οι πατριωτικές κορόνες, ούτε και το αυτομαστίγωμα οδηγούν κάπου. Το όλο ζήτημα δεν αφορά μόνο το δημοσιονομικό μας έλλειμμα, την κατασπατάληση της δημόσιας περιουσίας και τη φοροδιαφυγή. Αφορά κυρίως τον τρόπο που το χρηματοπιστωτικό σύστημα, βλογάει τα γένια του. Και όπως πολύ ωραία το έθεσε σε ένα του σχόλιο ο Έλικας : "Δεν φταίει καν το ότι είναι καπιταλισμός. Έχουμε να κάνουμε με τον ψυχοπαθή δίδυμο αδελφό του."


Υ.Γ. Πάντως εμείς, ως σημείο G του PIGS, μια χαρά τα πάμε! Τόσο που ασχολούμαστε με το μουνί της Τζούλιας, πού θα πάει, θα το βρούμε το ρημάδι!

*Portugal, Italy, Greece, Spain

Χτυπώ την πόρτα της πέτρας

Mέσα στη δίνη του ανέμελου εκτροχιασμού μας, οι λέξεις και οι έννοιες χάνουν τη σημασία τους, μετατρέπονται σε αφηρημένα σχήματα, σε φούσκες γεμάτες με θόρυβο και αποσπασματικές εντυπώσεις.
Τι είναι πολιτισμός; Πώς ορίζεται σήμερα; Ποια είναι τα κριτήρια ώστε να θεωρείται ένα κράτος πολιτισμένο;
Ας αρχίσουμε ανάποδα. Ξέρουμε, είμαστε βέβαιοι, εμείς οι σύγχρονοι δυτικοί πως πολιτισμό έχουμε μόνο εμείς. Τους άλλους πρέπει να τους εκπολιτίσουμε, που μ' άλλα λόγια σημαίνει να τους κάνουμε σαν τα μούτρα μας.
Πολλά εκατομμύρια Ευρωπαίοι, ανάμεσα σ αυτούς και οι μισοί τουλάχιστον Έλληνες, κατοικούν


σε γειτονιές σαν κι αυτήν


ή στοιβαγμένοι σε κτήρια-γκέτο σαν αυτό.

(Το συγκεκριμένο βρίσκεται σε προάστιο του Παρισιού).
Αυτά δεν τα θυμόμαστε, τα αποβάλλουμε. Παρίσι, είναι το κέντρο, η Νοtre Dame, o Πύργος του Άιφελ, η Μονμάρτη. Σίγουρα και όσοι κάνουν τον τροχό να γυρίζει ζουν κάπου εκεί κοντά. Δεν παριστάνουν κάθε πρωϊ τις σαρδέλες στα RER για να διανύσουν την απόσταση που θα τους πάει στο μεροκάμματο. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για όλες τις μεγαλουπόλεις της πολιτισμένης Ευρώπης.
Και βέβαια, όπως από το Παρίσι θυμόμαστε μόνο το κέντρο, έτσι από το Ιράν, θυμόμαστε μόνο την Τεχεράνη,
όμως


υπάρχει και αυτό το χωριό



υπάρχουν σπίτια που το περσικό χαλί δεν είναι μόστρα που αγοράζεται με εκατομμύρια για να φιγουράρει στα σαλόνια των λίγων



αλλά αναγκαιότητα στο πλαίσιο της καθημερινής ζωής



οι κότες κυκλοφορούν ελεύθερες και ζουν περισσότερο από 80 μέρες που είναι το όριο μετατροπής ένα κοτόπουλου γεμάτου ορμόνες σε "βιολογικό" κοτόπουλο γεμάτο ορμόνες.



Οι σκάλες είναι σμιλεμένες πάνω στο βράχο, όχι κυλιόμενες αφού δε βιάζεται κανείς να φτάσει πιο γρήγορα - άραγε πού;-



Ούτε καίγονται δάση για να φυτρώσουν στη θέση τους πολυτελή σπίτια από μπετόν.

Πολιτισμός δεν είναι οι ψόφιες πέτρες που γίναν κούφιο σύμβολο,
πολιτισμός δεν είναι η ακρόπολη, δεν είναι το άγαλμα της ελευθερίας
Πολιτισμός, είναι η πέτρα που εξακολουθεί να σμιλεύεται
μαζί με τον άνθρωπο που κρατάει τη σμίλη.
Ό, τι παραμένει ζωντανό και παλλόμενο
ό,τι μέσα στην αλλαγή εξακολουθεί.

O τίτλος είναι στίχος από το ποίημα της Βισουάβα Σιμπόρσκα, συνομιλία με την πέτρα. Θα το κρεμάσω σε επόμενη ανάρτηση.

Συνδέσεις

Σχέσεις στοργής
Πορδές στον ύπνο

αλλά στον ξύπνιο υπερωρεί λογοκρισία

Το παραπάνω αποτελεί άρρητη συνέχεια παλαιότερης ανάρτησης με τίτλο η Ώρα.

Ή μάλλον ένα παιχνίδι μαζί της. Κρατώντας το ίδιο αντικείμενο, την πορδή και εστιάζοντας διαφορετικά: Την πρώτη φορά σε μακροσκοπικό επίπεδο, τη δεύτερη σε καθημερινό.

Δεν είχα σκοπό να κρεμάσω την Ώρα ξανά.

Το αποφάσισα μετά το σχόλιο του Γουφοτσίν-σαν.

Όποτε ιδού:

Η μοναξιά ακούμπησε το θεό

ο θεός έκλασε το σύμπαν

το σύμπαν έκλασε τον άνθρωπο

ο άνθρωπος έκλασε τις θεωρίες

οι θεωρίες δεν κατάφεραν να κλάσουν το θάνατο:

νά σου ο πολιτισμός!

Παντού χορεύει ο άνεμος σου λέω

να ένα απ΄τα βήματά του

Νιος, Αγία Θεοδότη, τη Δευτέρα

Γαλέρα - Φρεγάτα 0-6, σημειώσατε 2

Κυρίες, κύριοι,

αφήστε τώρα αμέσως τη γκρίνια, κόψτε πάραυτα τα κλαψουρίσματα και ανασκουμπωθείτε.

Έχουμε όλοι χρέος να βοηθήσουμε την καλή μας την κυβέρνηση που στην ειλικρινή και φιλότιμη προσπάθειά της να εξυγιάνει δημοσιονομικά εμάς τους ρεμπεσκέδες, αγόρασε έξι ωραίες φρεγάτες από τους Φράγκους.

Στο εξής το γνωστό νησιώτικο άσμα:

θα πάρω μια ψαρόβαρκα, το μωρό μου, θα πάρω μια ψαρόβαρκα, θα πάω να βγώ στην Πάρο και τα λοιπά, θεωρείται παρωχημένο.

Στην Πάρο, από δω και μπρος θα πηγαίνουμε με φρεγάτα, τέρμα και τελείωσε.

Και χωρίς μωρό, γιατί τα μωρά έχουν έξοδα κι εμείς πρέπει να κάνουμε οικονομία. Οφείλουμε να προσφέρουμε τον οβολό μας για την επόμενη φρεγάτα. Η εξυγίανση απαιτεί θυσίες.

Κύριες, κύριοι, θέτε δε θέτε θα θυσιαστείτε.

Επίσης, στο εξής απαγορεύεται αυστηρά σε οποιαδήποτε ψαροπούλα να ξεκινάει απ το γιαλό.

Δεν είναι πράγματα αυτά! Ζούμε στην εποχή της πράσινης ανάπτυξης ή όχι ;

Οι ψαροπούλες που βγάζουν σφουγγάρια θα φορολογούνται εξτρά γιατί χαλάνε την ισορροπία του βυθού.

Αν δε υποπέσει στην κυβερνητική αντίληψη πως εκτός από σφουγγάρια, αλίευτηκαν και τίποτε μαργαριτάρια, θα ακολουθεί άμεση δήμευση της περιουσίας του δράστη υπέρ της πατρίδος.

Λοιπόν, αν δε σας αρέσει να τραβάτε ασταμάτητα κουπί σ' αυτή τη Γαλέρα, τρέχτε να προλάβετε κανα περαστικό Πειρατικό όσο είναι ακόμα καιρός γιατί όπου νά' ναι θα ανοίξουν πυρ να τα βουλιάξουν οι φρεγάτες .

η εκδίκηση του πίθηκα

Μετά από εξετάσεις DNA
διαπιστώθηκε χωρίς καμία αμφιβολία ότι



οι εθνικιστές είναι όντως απευθείας απόγονοι
των Αρχαίων



πιθήκων

Οι εν λόγω απόγονοι επιτέθηκαν χτες στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.
Προφανώς, εν βρασμώ του περήφανου "ελληνικού" τους αίματος, χαμπάρι δεν πήρανε οι τιμημένοι τη σημαντική νίκη που σημείωσαν σε κοινοβουλευτικό επίπεδο -αφού το αρχικό σχέδιο νόμου για την ιθαγένεια, υπέστη τόσες τροποποιήσεις πριν τελικά κατατεθεί στη βουλή που ζήτημα είναι αν τη ρημάδα θα την πάρουν μια φούχτα άνθρωποι (κι αυτό, εφόσον πληρώσουν 100 ευρώ για την αίτηση που έτσι ανάγεται σε παράβολο για τις εξετάσεις ελληνικότητας!)

Τους ωραίους, περίφημους απόγονους των Αρχαίων αυτών πιθήκων μας παρουσιάζει γλαφυρά η Ακανόνιστη, στην τελευταία της ανάρτηση.

Με τις υγείες σας.

Ο Σπορέας των Άστρων

Σε τούτον το μεσαίωνα,

κρατήστε ζωντανά τα παραμύθια

Το άγαλμα, βρίσκεται στο Kaunas της Λιθουανίας.

Βρήκα τις φωτογραφίες σήμερα το πρωϊ στο ηλεκτρονικό μου κουτί. Νατάσα, ευχαριστώ

Φορολογείστε την εκκλησία

Φορολογείστε τις καταθέσεις τους,
τα ακίνητά τους,
τα σκήπτρα και τους χρυσούς σταυρούς τους,
τα μοναστήρια τους,
τις "θαυματουργές" εικόνες,
την ξέχειλη τσέπη του αδηφάγου ράσου τους.

Υπογράφουμε εδώ:

http://www.petitiononline.com/taxchu/petition.html

Φτάνει πια!

Nina and the wind

Πηγαίνοντας σήμερα στη δουλειά ένα ουράνιο τόξο μισό χαμένο μέσα στα σύννεφα
Στο βάθος οι ανεμόμυλοι
Μπήκα στο γραφείο την ώρα που χτυπούσε το τηλέφωνο
Με ρώτησε τι αποφάσισα Του είπα πως δεν θα επιστρέψω
Επιτόκιο στα δικά μου ομόλογα είναι οι αποφάσεις μου και μόνο
Αυτές θα έχω να ξεχρεώσω Κοιτώντας ορίζοντα και όχι μπετόν
Τουλάχιστον γι' αυτό το χρέος την ευθύνη την έχω αποκλειστικά εγώ
Δεν το φεσώθηκα από τις επιλογές και την ανικανότητα άλλων

Καλό μήνα