Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2009

κοάλα







Λέξεις δεν έχω. Ούτε θα ψάξω να βρω.
Νοιώθω σαν κοάλα που του κάψανε το σπίτι.
Εύχομαι κάποια μέρα να λαμπαδιάσει αυτό που
εμείς τα δίποδα αποκαλούμε πολιτισμό.
Ίσως στα αποκαϊδια του βρει χώρο να γεννηθεί
κάτι άλλο, καλύτερο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: