Δευτέρα, 5 Ιουλίου 2010

hay milonga de amor

7 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Λατρεμένοι!!!!!!!!!!!!!

δύτης των νιπτήρων είπε...

Έχω πάθει το εξής με τους Γκόταν Πρότζεκτ: αν τους είχα ακούσει πριν από πέντε ή -ακόμα καλύτερα- δέκα χρόνια, θα τους είχα λατρέψει. Τώρα μου θυμίζουν τόσο πολύ καφετέριες ή αθηναϊκό ραδιόφωνο (πχ Εν Λευκώ), "εναλλακτικότητα" τέλος πάντων κατά κα΄ποιο τρόπο, που πρέπει να προσπαθήσω για να τους απολαύσω.

melen είπε...

Ακανόνιστη,
δεν είναι εξαιρετικό αυτό το άτιμο βίντεο;;

Δύτη, μου αρέσει τόσο πολύ ο χορός και τόσο πολύ η αίσθηση και η αισθητική αυτού του κλιπ, που ταξιδεύω μακριά από τον τρόπο που μπορεί να σημασιοδοτούνται τα πράγματα στην αθήνα
Vuelvo al sur
:-)

δύτης των νιπτήρων είπε...

Vuelvo al sur???
Ε ορίστε! δεν είναι αξεπέραστο με τον Γκοζενέτσε;

http://www.youtube.com/watch?v=MDpgHNoWASM&feature=related

melen είπε...

την άκουσα το μεσημέρι 6-7 φορές αυτή την εκτέλεση (μ έπιασε ταγκομάνια και φαντομάνια σήμερις!)
Αγαπημένο όσο δεν φαντάζεσαι.

Όμως γιατί χρειάζεται να τα συγκρίνω;
Το ένα δεν αναιρεί την αξία του άλλου. Το καθένα έχει τη δική του αίσθηση..
Ειλικρινά, το βρίσκω συναρπαστικό αυτό το βίντεο
Δεν σου προκάλεσε κανένα συναίσθημα;

δύτης των νιπτήρων είπε...

Μμμ... ελπίζω να μη σε στενοχωρήσω, αλλά μου φάνηκε πολύ καλογυρισμένο μεν, κάπως ψυχρό δε. Έχω στο μυαλό μου, αντίθετα, τις δυο ταινίες του Σολάνας (El exilio de Gardel - Sur)...

melen είπε...

κι αυτές πολύ αγαπημένες δύτη,
το sur, θυμάμαι πως το πρωτοείδα στο Ρίο, λίγο καιρό πριν καταλήξει σούπερ μάρκετ.
Βγήκα μετά στην Εγνατία, ωιμέ!
αλλού πατούσα κι αλλού βρισκόμουν..

Ψυχρό, ε; -όχι, γιατί να με στενοχωρήσεις; γούστα είναι αυτά-

Στο Ρίο, θυμάμαι πως είχα πρωτοδεί και Φελίνι, Αντονιόνι, Βισκόντι.
Δεν είναι να απορεί κανείς που δεν πάτησα ποτέ το πόδι μου σ εκείνο το ρημαδοσούπερ μάρκετ